(( علائم وقف ))

 

مسئله وقف از ضروريات تلاوت كلام خداست.از آنجا كه اكثر مردم در انتخاب محل صحيح وقف دچار مشكل مي شوند، لذا براي رفع نسبي اين  مشكل، علاماتي وضع گرديده كه برخی از مهمترين اين علائم را شرح مي دهيم:

 

(م)= وقف لازم

وقف الزامي است و و در صورت وصل، احتمال تغيير مفهوم جمله زياد است.

 

(ط)=وقف مطلق

تأكيد مي شود وقف كنيد. چون موضوع مورد بحث تمام است.

 

(ج)=وقف جائز

هم مي توان وقف كرد و هم مي توان وصل كرد.

 

(ز)=مانند وقف جائز است.

البته وصل آن بهتر است.

 

(لا)=وقف ممنوع!

نبايد وقف كرد. اگر به طور اضطراري مجبور شديد وقف كنيد، حتماً برگرديد و مجدداً وصل كنيد.

 

(قلي)= وقف بهتر از وصل است. 

(صلي)=وصل از وقف بهتر است.

 

                        * طريقه وقف بر آخر كلمات *

 

به دو روش صورت مي گيرد:

 

                             ۱-ابدال    ۲-اسكان

 

۱-وقف ابدال *******

ابدال به معني تبديل كردن مي باشد.يعني اينكه حرف آخر كلمه به هنگام وقف، به حرف ديگري تبديل مي شود. كه شامل دو مورد است:

 

۱- وقتي آخر كلمه، تاء گرد ( ة ) قرار دارد، در وقف به ( هاء) ساكنه تبديل مي گردد.

                       مثال: ( رَحمَةَ =رحمهْ)- (صَلوةََ=صلوهْ)

 

۲-در كلماتي كه به تنوين نصب (  ً ) ختم مي شوند، اين تنوين در وقف به الف مدي تبديل مي شود.

               مثال: ( حِساباً=حِسابا)- ( كَريماً=كريما)-(طويً=طوا)

 

۲-وقف اسكان *****

اسكان، به معني «ساكن نمودن» و در اصطلاح قرائت، حرف آخر بقيه كلمات  (غير از موارد ابدال)، با هر حركتي هنگام وقف ساكن مي گردد.

                    مثال: ( كُتِبَ=كُتِبْ)- (يَرتَدُّ=يَرتَدّْ)

 

 *** و كلماتي كه حرف آخرشان ساكن است، يا به حروف مدي ختم شده اند، بدون تغيير، وقف مي شوند.  ***

                      مثال:  تذرْ – انزلنا – ربّی