یا ام البنین(س)
ای مدینه گریه کن بر حال من
گریه سر کن بر من واحوال من
ناله های آتشین را گوش کن
شکوه ام البنین را گوش کن
ای مدینه یاد داری پیش از این
یک مدینه بود و یک ام البنین
بود کانون وفا کاشانه ام
بو ی زهرا می رسید از خانه ام
جای گل در تو گلستان داشتم
هفده سرو خرامان داشتم
خانه ام ام القرای عشق بود
جای جایش جای پای عشق بود
عرش را گر ماه روشن می نمود
کسب نور از خانه من می نمود
خانه ام خشبو ز عطر یاس بود
در کنارم اکبر و یاس بود
بود از یمن حسین بن علی
خشت خشت آشیانم منجلی
هر زنی هر جا که نامم می شنید
برمقامم آه حسرت می کشید
وه چه شیرین روزگاری بود و رفت
برسرمن سایه ساری بودو رفت
یاد آن کانون احساسم بخیر
ای مدینه یاد عباسم بخیر
یاد باد از قامت رعنای او
یاد باد از نرگس شهلای او
خوب دانم با سر و دستش چه شد
خوب دانم نرگس مستش چه شد
زینبم می گفت آن روح ادب
داده جان یبن دو دریا تشنه لب
زینبم گفتا کنار علقمه
دیده او را در کنار فاطمه
نظرات ()
