بقیع
بقیع ( بقیع غرقد – جنة البقیع ) نام مشهورترین و قدیمی ترین قبرستان اسلامی ، از زمان حضرت رسول تا عصر حاضر ، در انتهای جنوب شرقی مدینه ، به فاصله کمی از مسجدالنبی و بقعه مطهر حضرت پیغمبر(ص) در خارج از دیوار قدیمی مدینه.
لفظ بقیع به معنی زمین وسیع است که دارای انواع درختان باشد. لذا آنرا جنةالبقیع ( باغستان بقیع ) نیز می نامند. غرقه هم نوعی خاربن است که پس از خرابی آن ، در این مکان روئیده و فراوان بوده است. (بقیع غرقد)
چندین بقیع از اینگونه در مدینه وجود داشت. بقیع زبیر ، خیل و خنجنه که هر کدام نام محله ای بوده است. اسعدابن زراره انصاری خزرجی قدیم الاسلام و نقیب قبیله خود و نیز نخستین شخصی که شب عقبه در مکه با رسول خدا (ص) بیعت نمود و به مدینه بازگشت و در سال اول هجرت درگذشت و در بقیع بخاک سپرده شد.
نخستین شخص از مهاجرین که در بقیع مدفون شد عقان بن مظعون برادر رضاعی رسول ا... و نیز ابراهیم (ص)، به روایتی حضرت فاطمه (س) و رقیه و ام کلثوم و تمامی زوجات پیغمبر(ص) بجز خدیجه که همه در بقیع مدفون شدند.
همچنین در بقیع مرقد مطهر چهار امام شیعیان ، امام حسن مجتبی ، امام زین العابدین ، امام محمد باقر و امام جعفر صادق(ع) در کنار یکدیگر، عباس عم پیغمبر(ص) و جد خلفای بنی عباس.
هنگام برپایی دولت نخستین سعودی ، آل سعود در 1220 هجری قمری ( 1805 م ) برای نخستین بار بقیع را ویران کردند. هنگامی که این دولت توسط عثمانی ها سرنگون شد ، آنها با بهره گیری از همیاری مسلمانان سرتاسر جهان ، بقیع را به شکل زیباتری بازسازی کردند.
نظرات ()
