پارتی بازی کنیم یا نه ؟

سلام دوستان. امروز روز تولدمه. آخی ، چه کوچولو بودیم و حالا چه بزرگ و درشت شدیم!!!

امروز ذهنم رفت سراغ بند پ معروف . همون بندی که خیلی ها سر اون رو گرفتن و بدون هیچ زحمتی میرن جلو.

چرا بعضی ها یهو به جاهایی میرسن که نه براش زحمتی کشیدن و نه خون دلی خوردن؟ چرا برای بعضی ها هنوز درس رو تموم نکردن سر کار هستن و بعضی ها با مدرک بالا بیکار ؟

خداییش تا حالا چند بار از پارتی بازی توی کارهامون کمک گرفتیم. مطمئنم که خیلی جاها همین بند پ به داد همه ما رسیده. توی اداره توی مدرسه توی مغازه توی صف شیر توی دانشگاه و خیلی جاهای دیگه. و یه جورایی هم همه ما عادت کردیم به این کار. عادت کردیم به این که هر جا رفتیم و کاری داشتیم بگیم که من رو فلانی فرستاده یا من با فلانی آشنا هستم و قرار بوده ما رو سفارش کنه.

حالا اگه کسی پارتی نداشت چکار باید بکنه. اگه کسی از راهی دور یا دهاتهای اطراف مشکلی براش پیش اومد ، مریضی داشت و یا ... اون باید چکار کنه. کی باید به دادش برسه.

تا کی خودمون رو بزنیم به اون راه و بگیم که نه اینجوری نیست . اصلا هیچ جا پارتی بازی وجود نداره یا اینکه اگه هم هست خیلی کمه.

آیا دین ما اینجور گفته ؟ آیا توی قرآن اینجور نوشته شده ؟ شکر خدا علم هم که پیشرفت زیادی کرده . همه دیگه میدونن کجای کارشون درسته و کجای کارشون نادرست. کجا دارن حروم خوری می کنن و کجا دارن حق کسی رو ضایع میکنن و کجا حلال خوری.

انشاالله که همه ما تو زندگی حق رو رعایت کنیم.

  
نویسنده : مبصر ; ساعت ٦:۳٥ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱ آذر ۱۳۸۸
تگ ها :