بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم : یعنی به قدرت بیافریدم، به نعمت بپروردم و به رحمت بیامرزیدم.
به نام او که دنیا به نام او خوش است و عقبی به عفو او و بهشت بدیدار او . در دنیا اگر نه پیغام و نام خداوندی بودی بنده را چه جای منزل بودی ، و در عقبی اگر نه عفو و کرمش بودی کار بنده مشکل بودی . در بهشت اگر نه دیدار دل افروز او بودی شادی مؤمن به چه بودی؟
خدایا: به نشان تو بنده گانیم و به شناخت تو زنده گانیم و به نام تو آبادانیم و به شادی تو شادانیم ، به یافت تو نازانیم . مست از جام مهر تو مائیم . صید عاشق در دام تو مائیم.
در صحیفه دوستی ، نقش خطی است که جز عاشقان ترجمه آن نخوانند. و در خلوتگاه دوستی میان دوستان رازی است که جز عارفان ندانند و در نگارخانه دوستی رنگی است از بی رنگی که جز مشتاقان نبینند.
خداوند، ایمان و معرفت را بر دل مؤمنان نوشت و گفت بنده من: نقش ایمان بر دلت نوشتم . عطر دوستی در وجودت سرشتم . فردوس از بهر تو نگاشتم . دلت را به نور معرفت آراستم . شمع وصل تو را من افروختم . رقم عشق بر ضمیرت زدم . در لوح همه وصف تو نوشتم و همه وصف خود نوشتم . و وصف تو را که در لوح نوشتم به جبرئیل ننمودم.
عشق سری است که جبریل در او محرم نیست
عشق رمزی است که جز سر حقش همدم نیست
نظرات ()
