بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم : یعنی به قدرت بیافریدم، به نعمت بپروردم و به رحمت بیامرزیدم.
به نام او که دنیا به نام او خوش است و عقبی به عفو او و بهشت بدیدار او . در دنیا اگر نه پیغام و نام خداوندی بودی بنده را چه جای منزل بودی ، و در عقبی اگر نه عفو و کرمش بودی کار بنده مشکل بودی . در بهشت اگر نه دیدار دل افروز او بودی شادی مؤمن به چه بودی؟
خدایا: به نشان تو بنده گانیم و به شناخت تو زنده گانیم و به نام تو آبادانیم و به شادی تو شادانیم ، به یافت تو نازانیم . مست از جام مهر تو مائیم . صید عاشق در دام تو مائیم.
در صحیفه دوستی ، نقش خطی است که جز عاشقان ترجمه آن نخوانند. و در خلوتگاه دوستی میان دوستان رازی است که جز عارفان ندانند و در نگارخانه دوستی رنگی است از بی رنگی که جز مشتاقان نبینند.
خداوند، ایمان و معرفت را بر دل مؤمنان نوشت و گفت بنده من: نقش ایمان بر دلت نوشتم . عطر دوستی در وجودت سرشتم . فردوس از بهر تو نگاشتم . دلت را به نور معرفت آراستم . شمع وصل تو را من افروختم . رقم عشق بر ضمیرت زدم . در لوح همه وصف تو نوشتم و همه وصف خود نوشتم . و وصف تو را که در لوح نوشتم به جبرئیل ننمودم.
عشق سری است که جبریل در او محرم نیست
عشق رمزی است که جز سر حقش همدم نیست
نفس خویش

الهی قد جرت علی نفسی فی النظر لها فلها الویل ان لم تغفر له. الهی لم یزل برک علی ایام حیاتی ...
خدایا من در توجهم به نفس خویش بر خویش ظلم کردم پس وای بر نفس من اگر او را نیامرزی. خدایا همواره خیر گسترده ات در ایام حیاتم برمن گسترده است...
نظرات ()
